Θεατρική Αγωγή
Γνωριμία με τα λαϊκά παραμύθια της Νορβηγίας
Αφού είπαμε λίγα λόγια για την Νορβηγία, τα παιδιά ενθουσιάστηκαν που σε ενα μέρος του πλανήτη υπάρχουν άνθρωποι, ενήλικες και παιδιά, που πιστεύουν στα παραμύθια, στα μυθικά πλάσματα, στις νεράιδες και στις δυνάμεις τις φύσης που γαληνεύουν ή πολλές φορές μπορεί και να τρομάξουν τους ανθρώπους.
Πιο συγκεκριμένα δώσαμε έμφαση στα trolls μέσα απο την οπτική γωνία της Νορβηγικής παράδοσης. Εστιάσουμε στα trolls του βουνού και στα trolls του δάσους και βγάλαμε συμπέρασμα οτι η μαγεία όπως επίσης και τα όνειρα δεν πρέπει να σβήσουν ποτέ. Όσα χρόνια και αν περάσουν!
Συναισθηματική και σωματική νοημοσύνη.
Η διαμόρφωση της συναισθηματικής νοημοσύνης στο μάθημα της θεατρικής αγωγής, ειναι σημαντικό κεφάλαιο για την διαμόρφωση των χαρακτήρων των μαθητών.
Τα παιδιά κλήθηκαν να επιλέξουν και να εξερευνήσουν εκφραστικά αλλά και σωματικά διάφορα συναισθήματα όπως: Η χαρά, η λύπη, η ευτυχία, ο θυμός, η μοναξιά, ο πόνος, η έκπληξη, ο φόβος, η ντροπή, η ζήλια, η ενοχή αλλά και η ηρεμία. Είδαμε πως αντιδρά το σώμα όταν εκφράζουμε ένα συναίσθημα, τι κάνουν τα χέρια μας, πόσο έντονα χτυπά η καρδιά μας, πότε το σώμα μας ειναι ανοιχτό και δοτικό και πότε έχει άρνηση και τότε κλεινόμαστε στον εαυτό μας.
Τα παιδιά βίωσαν τα συναισθήματα, ανακάλυψαν πτυχές του εαυτού τους, συνεργάστηκαν και ήρθαν ακόμη πιο κοντά το ένα με το άλλο.
Σχολικός εκφοβισμός
Ο σχολικός εκφοβισμός (bullying), ειναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς αλλά και τα ίδια τα παιδιά. Μέσα από το παιχνίδι και τον αυτοσχεδιασμό, και αφού μιλήσαμε για τον πόνο, τον φόβο και τη μοναξιά, τα παιδιά έφτιαξαν ιστορίες και μπήκαν στη θέση του θύτη αλλά και του θύματος. Τα παιδιά με ώριμη σκέψη προβληματίστηκαν και μέσα από τους ρόλους τους έβγαλαν πολλά συμπεράσματα για το θέμα.
Κατασκευή Θεατρικής μάσκας
Οι μικροί μας καλλιτέχνες έβαλαν όλη τους την ενέργεια και τον ζήλο και κατασκεύασαν μόνοι τους τις θεατρικές τους μάσκες. Σκέφτηκαν το όνομα και έγραψαν ένα σύντομο βιογραφικό του ρόλου τους που να τους εκφράζει.
Οι μαθητές μας, μέσα απο τους ρόλους που επέλεξαν να δημιουργήσουν απέδειξαν ότι μπορούν να ζωντανέψουν οτιδήποτε ονειρευτούν. Τι μάθαμε; Τη χαρά της δημιουργίας, τη σημασία της ομαδικότητας και την αξία του να βλέπεις μια ιδέα να παίρνει μορφή, κυριολεκτικά με τα χέρια σου!
Ζωγραφίζω, σκηνοθετώ, ερμηνεύω !
Οι μαθητές προσπάθησαν να ζωγραφίσουν μια στιγμή από ένα θεατρικό έργο που είδαν ή αποτύπωσαν μια δική τους σκηνή με τη φαντασία και την δημιουργικότητά τους. Κλήθηκαν να γίνουν σκηνοθέτες, επέλεξαν ποιοι από τους συμμαθητές τους θα υποδυθούν τους ρόλους των σκηνών τους και έδωσαν οδηγίες για τον τρόπο και το ύφος που ήθελαν να πετύχουν.
Η δραστηριότητα αυτή της Θεατρικής Αγωγής εισάγει στα παιδιά την ιδέα της συνολικής ευθύνης που έχουν για το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ένας καμβάς, χίλιες ιστορίες !
Πόσες ιστορίες μπορούν να χωρέσουν σε έναν ομαδικό πίνακα ζωγραφικής; Πόσες ιστορίες αντέχεις να παίξεις και πόσους ρόλους να υποδυθείς; Τα παιδιά στην Θεατρική Αγωγή κλήθηκαν δημιουργήσουν ένα πίνακα ζωγραφικής ανά ομάδες. Κάθε ομάδα και σε ορισμένο χρόνο, έπρεπε να ζωγραφίσει ότι πραγματικά ήθελε με την προϋπόθεση ότι η επόμενη ομάδα θα συνεχίσει ότι άφησε η προηγούμενη και ούτω καθεξής. Στο τέλος, ερμηνεύοντας τον πίνακα, δημιουργήσαμε ρόλους και πλάσαμε θεατρικές ιστορίες με γέλιο και με κέφι.
Με τη δραστηριότητα αυτή ενισχύεται η διάθεση για ομαδικότητα. Οι μαθητές εξασκούνται με ένα διασκεδαστικό τρόπο να δέχονται βοήθεια ο ένας από τον άλλον. Αναπτύσσουν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες μέσα από τον διάλογο και τέλος αποδέχονται τις απόψεις των άλλων.
Γνωριμία με το θέατρο Σκιών
Στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής, οι μαθητές μας ήρθαν σε επαφή με την παράδοση του Θεάτρου Σκιών μέσα από μια σειρά βιωματικών δράσεων.
Παρακολούθησαν μια παράσταση Καραγκιόζη, «ζωντάνεψαν» τις φιγούρες με τα σώματά τους και έκαναν αυτοσχεδιασμο πάνω στο θέατρο σκιών: [Ο καραγκιόζης μάγειρας].
Ολοκληρώνοντας την γνωριμία μας με το Θέατρο Σκιών, δημιουργήσαμε τα δικά μας πρωτότυπα κολάζ, δώσαμε δικούς μας τίτλους και παίξαμε τις ιστορίες.
Η σειρά δράσεων ολοκληρώθηκε με κέφι και φαντασία, καθώς τα παιδιά ανακαλύψαν τη μαγεία που κρύβεται πίσω από το πανί!
Η κοκκινοσκουφίτσα απο την μεριά του κακού λύκου
Χρησιμοποιώντας την τεχνική του «δασκαλου σε ρόλο» σε συνδυασμό με τον θεατρικό μονόλογο, τα παιδιά άκουσαν την ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας μέσα από μια διαφορετική ματιά. Ο δάσκαλός τους μεταμορφώθηκε σε λύκο και αφηγήθηκε τα γεγονότα από τη δική του οπτική γωνία, δίνοντας φωνή σε έναν ήρωα που συνήθως θεωρείται «κακός».
Γιατί να χαρακτηρίζουμε κακό έναν λύκο που ζει στο φυσικό του περιβάλλον; Πώς είναι δυνατόν ένα παιδί να περιπλανιέται μόνο του σε ένα επικίνδυνο δάσος; Τι συμβαίνει όταν η Κοκκινοσκουφίτσα πετά σκουπίδια και αλλοιώνει το φυσικό τοπίο; Πώς αντιδρά ο λύκος όταν τη βλέπει να κόβει ασταμάτητα τα λουλούδια του δάσους;
Ο λύκος, θέλοντας να υπερασπιστεί το σπίτι και τον τόπο του, συμφωνεί με τη γιαγιά να δώσουν στην Κοκκινοσκουφίτσα ένα μάθημα για τη συμπεριφορά της απέναντι στη φύση. Τα γεγονότα στο σπίτι της γιαγιάς είναι γνωστά. Όμως αυτή τη φορά, η ιστορία φωτίζεται αλλιώς.
Ο λύκος τελικά αναγκάζεται να φύγει από το δάσος του για πάντα. Άραγε εξήγησε η γιαγιά στους ανθρώπους πώς ξεκίνησαν όλα;
Στη συνέχεια, τα παιδιά μπήκαν στους ρόλους του λύκου, της Κοκκινοσκουφίτσας, της γιαγιάς και του κυνηγού, διερευνώντας τα γεγονότα, τα κίνητρα και τα συναισθήματα των ηρώων μέσα από αυτοσχεδιασμούς.
Ποια εποχή θα υπερισχύσει;
Οι τέσσερις εποχές του χρόνου συναντιούνται για να αποφασίσουν ποια αξίζει να κυριαρχεί στον κόσμο. Η Άνοιξη, το Καλοκαίρι, το Φθινόπωρο και ο Χειμώνας μπαίνουν σε έναν διάλογο λογικής αντιπαράθεσης: η καθεμία εποχή παρουσιάζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της, υπερασπίζεται τον ρόλο της στη ζωή των ανθρώπων και της φύσης.
Μέσα από την επιχειρηματολογία τους αναδεικνύεται ότι καμία εποχή δεν είναι απόλυτα ανώτερη· όλες είναι απαραίτητες και αλληλοσυμπληρώνονται. Η σύγκρουση καταλήγει σε συμφιλίωση, οδηγώντας τους χαρακτήρες στην κατανόηση της ισορροπίας της φύσης και της αξίας της συνεργασίας.
Τα παιδιά έμαθαν να καλλιεργούν την κριτική τους σκέψη μέσα απο τις αντικρουόμενες απόψεις τους.
Στο τέλος, τα υπόλοιπα παιδιά που παρακολουθούσαν την διαδικασία ψήφιζαν για το ποια εποχή τους κέρδισε περισσότερο.
Με την κόκκινή μου μύτη βλέπω, αισθάνομαι, δοκιμάζω, αποτυγχάνω, πέφτω και ξανα σκηνώνομαι!!!
Ένας κλόουν, μπορεί να διδάξει στα παιδιά ότι το λάθος δεν είναι ντροπή, αλλά κομμάτι της ζωής μας και της προσωπικής μας εξέλιξης. Καθώς το παιδί προσπαθεί ακόμα να ανακαλύψει τις δυνατότητές του, βλέπει στον κλόουν που παραπατάει έναν «σύμμαχο» που αντιμετωπίζει τις ίδιες δυσκολίες. Ο φαινομενικά αδύναμος ή σκανδαλιάρης κλόουν, βοηθά το παιδί να αποδεχτεί τον εαυτό του και να μάθει ότι μπορεί να αποτυγχάνει χωρίς φόβο και να συνεχίζει με χαμόγελο. Οι μαθητές, είδαν αρκετές ιστορίες με κλόουν. Μελέτησαν τη συμπεριφορά τους, το ύφος τους, την έκφρασή τους και κλήθηκαν να προσπαθήσουν να τους μιμηθούν φορώντας τις κόκκινες μύτες τους. Όταν το παιδί γελάει με τα παθήματα του κλόουν, στην πραγματικότητα απελευθερώνεται από το άγχος της δικής του τελειότητας. Μαθαίνει ότι η αποτυχία δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά μια ευκαιρία να σηκωθείς και να ξαναπροσπαθήσεις. Έτσι, το γέλιο μετατρέπεται σε ψυχική ανθεκτικότητα, δίνοντας στο παιδί το θάρρος να δοκιμάζει νέα πράγματα χωρίς τον φόβο της κριτικής.